nazwa produktu:

polska       łacińska


szukaj w kategorii:


Strona główna

Nalewka z korzenia kozłka lekarskiego


Nazwa łacińska: Tinctura Valerianae
Synonimy: Tinctura Polemonii, Tinctura Valerianae simplex, Valerianae tinctura; Nalewka z korzenia waleriany prosta, Nalewka walerianowa; Nalewka kozłkowa
Opakowanie: 100ml, 250ml, 1000ml
Numer pozwolenia: IL-3935/LN
PKWiU: 21.20
Stawka Vat: 8%
Kod Ean:   100ml – kod: 5909994393516
  250ml – kod: 5909994393523
1000ml – kod: 5909994393547
Wymagania: FP VI
Opis:
Żółtobrunatna bądź czerwonobrunatna ciecz o charakterystycznej woni i smaku.
 
Zastosowanie:
Nalewka z korzenia kozłka lekarskiego jest preparatem galenowym sporządzonym wg przepisu farmakopealnego. Otrzymywana jest w procesie wytrawiania etanolem o mocy 70° korzenia kozłka lekarskiego – Radix Valerianae, zwanym niekiedy korzeniem waleriany (metodą maceracji lub inną równoważną w stosunku 1:5).
 
Kozłek lekarski – Velariana officinalis L.  jest rośliną zielarską będącą gatunkiem zbiorowym, który obejmuje kilkadziesiąt podgatunków o podobnym działaniu leczniczym, należącym do rodziny kozłkowatych – Valerianaceae B. W zielarstwie wykorzystuje się przede wszystkim korzeń – radix, znacznie rzadziej inne części rośliny.
 
Zastosowanie lecznicze preparatów kozłka lekarskiego było znane już od czasów starożytnych. Właściwości tej rośliny znane już były Dioskurydesowi, Hipokratesowi oraz Galenowi. W II wieku p.n.e. Galen zalecał stosowanie przetworów z tej rośliny w chorobach układu pokarmowego i moczowego. Natomiast w XIV wieku Arabowie po raz pierwszy rozpoczęli stosować walerianę w stanach pobudzenia i agresji. W Polsce przetwory kozłka lekarskiego zaczęto stosować od XV wieku.
 
Poza nalewką alkoholową w lecznictwie mogą być używane inne przetwory, m.in. Tinctura Valerianae aethera, Extractum Valerianae siccum, Extractum Valerianae fluidum, Extractum Valerianae spissum, Intractum Valerianae. Stosowany jest także Oleum Valerianae.
 
W skład nalewki wchodzą związki zawarte w surowcu zielarskim, głównie estry epoksyirydoidowe, zwane waleropotriatami lub waltratami: walepotriat (waltrat), acetoksywalepotriat (acetoksywaltrat), 6,6-dihydrowalepotriat (6,6-dihydrowaltrat), izodihydroksywalepotriat (izodihydroksywaltrat) i in. Związki te zostały odkryte, wyizolowane - z oznaczeniem struktur przez Thiesa w 1966 roku. Wykazują wyraźny wpływ tonizujący na ośrodkowy układ nerwowy.
 
Ponadto nalewka zawiera także alkaloidy pirydynowe: walerianinę, aktynidynę, scytantynę, tekostaninę i in., kwasy fenolowe: kwas chlorogenowy, kwas kawowy i in., kwas walerianowy (zwany także kwasem kozłkowym), kwas izowalerianowy, kwas walerenowy, kwas walerenolowy, kwas acetoksywalerenowy, kwas hydroksywalerenowy, kwas (-)-3 β, 4β-epoksywalerenowy, kwas mirystycynowy, walerenal i in., kwas masłowy, kwas γ-aminomasłowy i in., flawonoidy (m.in. apigenina i hesperydyna). Występuje w małych ilościach olejek (większe ilości znajdują się w samym korzeniu), zawierający m.in. L-α-pinen, L-α-fenchen, borneol, kamfen, p-cymen, estry borneolu, limonen, sekswiterpeny: β-elemen,  β,γ,δ-waleny, kariofilen i in. Obecne są również alkohole - m.in. maaliol, walerianol (w nalewce wytworzonej z surowca populacji holenderskiej Velariana officinalis L.także kessylalol),  keton - waleranon, wiele związków estrowych (m.in. formyloborneol, izowaleryloborneol), węglowodany i wiele innych składników w małych ilościach.
 
Nalewka z korzenia kozłka lekarskiego po podaniu per os wykazuje działanie uspokajające (antinervina) wobec ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto wykazuje także słabe działanie anksjolityczne (anxiolytica) /przeciwlękowe/, przeciwskurczowe (spasmolytica)  i przeciwdrgawkowe (anticonvulsiogenica). Ponadto nalewka wywiera bardzo niewielkie działanie wiatropędne, żółciopędne (cholagoga) i antyseptyczne (antiseptica).
 
Preparat znalazł zastosowanie jako sedativum w leczeniu łagodnych postaci nerwicy serca, łagodnej bezsenności, nerwicy połączonej z osłabieniem, łatwym męczeniem, zadyszką, uczuciem „kołatania serca”. Także niekiedy pomocniczo jako spasmolyticum w niezbyt nasilonych stanach skurczowych przewodu pokarmowego. Często stanowi adiuvans innych preparatów stosowanych jako cardiaca, cholagoga et choleretica, carminativa, digestiva, nervotonica.
 
Tinctura Valerianae seu Tinctura Polemonii jest surowcem farmaceutycznym przeznaczonym do wytwarzania preparatów galenowych oraz leków recepturowych (magistralnych) w zakresie receptury aptecznej. Wytwarza się preparaty do użytku wewnętrznego (ad usum internum): krople proste (jako surowiec nieprzetworzony) i złożone (guttae simplices et compositae), płynne mieszanki (mixturae), rzadziej w innych postaciach leków (np. dawniej jako dodatek w niewielkich ilościach do wysyceń – saturationes).
 
Nalewka z korzenia waleriany jest bardzo często łączona w kombinowanych zestawieniach recepturowych z innymi surowcami farmaceutycznymi, m.in. Aephenalum Natrium (seu Luminalum Natrium), Aethinalum Natrium (seu Veronalum Natrium), Natrium bromatum, Kalium bromatum, Ammonium bromatum, Calcium bromatum, Bromisovalum, Carbromalum, Oleum Humuli lupuli, Intractum Hyperici, Intractum Melissae, Tinctura Adonidis vernalis titrata, Tinctura Ammi visnagae, Tinctura Chelidonii, Tinctura Menthae piperitae, Tinctura Convallariae maialis titrata, Tinctura Belladonnae, Mentholum valerianicum, Tinctura Calami, Tinctura Chinae et Tinctura Chinae composita, Tinctura Gentianae, Tinctura Strychnin, Tinctura Stramonii, Passispasminum, Neospasminum, Spiritus aetherus (seu Liquor anodynus Hoffmani) et Spiritus Angelicae compositus etc.
 
Wchodzi w skład preparatów galenowych i innych ze stałym składem, m.in.:
 
- Guttae cardiacae
- Guttae cardiacae cum Colae extractum fluidum
- Mixtura Valerianae bromata wg Receptarium Polonicum
- Mixtura Pawłowa
- Mixtura sedativa
- Tinctura sedativa wg Receptarium Polonicum
Karta charakterystyki: Tinctura_Valerianae.pdf


« powrót


Realizacja freshweb.pl Wszelkie prawa zastrzeżone. "Pharma-Cosmetic" K. M. Adamowicz s.j. Kraków 2011.