nazwa produktu:

polska       łacińska


szukaj w kategorii:


Strona główna

Amonowy bromek


Nazwa łacińska: Ammonii bromidum
Synonimy: Ammonium bromatum, Ammonium sedativum
Opakowanie: 100g, 250g
Numer pozwolenia: IL-3380/ChF
PKWiU: 21.20
Stawka Vat: 8%
Kod Ean: 100g – kod: 5909994338012
250g – kod: 5909994338029
Wymagania: FP V
Opis:

Bezbarwne kryształy lub biały, higroskopijny, krystaliczny proszek, o szczypiącym, nieprzyjemnym smaku.

Zastosowanie:

Bromek amonowy, znany także pod synonimową nazwą farmaceutyczną Ammonium sedativum, należy do grupy leków uspokajających – soli bromu, hamujących czynności ośrodkowego układu nerwowego (sedativa), która ma obecnie bardzo niewielkie znaczenie w lecznictwie. Bromek amonowy jest niekiedy przydatny, podobnie jak inne bromki do stosowania ambulatoryjnego. Jest dość nietrwałym połączeniem nieorganicznym, zawierającym ok. 82 % bromu.

Bromek amonowy, podobnie jak inne bromki wywiera działanie uspokajające, spowodowane konkurencją jonów bromkowych z jonami chlorkowymi, które są wypierane z komórek, zwłaszcza neuronów, powodując hiperpolaryzację błony neuronalnej, a w efekcie zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Bromek amonowy wykazuje najsilniejsze działanie uspokajające spośród wszystkich soli bromu stosowanych w lecznictwie. Sole bromu, utrzymują się po dostaniu do ustroju przez długi czas. Średni okres półtrwania wynosi ok. 12 dni!  Są lekami o znacznej toksyczności. Bromki wyróżniają się charakterystycznymi właściwościami zaburzenia popędu płciowego u mężczyzn. Działanie to spowodowane jest hamowaniem wytwarzania testosteronu, co jest wynikiem ich działania toksycznego.

Dawniej sole bromu były szeroko stosowane jako środki uspokajające, obecnie ich stosowanie zostało bardzo ograniczone, co jest uzasadnione wykorzystaniem innych, mniej toksycznych preparatów o podobnym działaniu. Niekiedy korzystne wydaje się zastosowanie soli bromu w leczeniu niektórych postaci nerwic, a także stosuje się sole bromu pomocniczo w leczeniu gruczolaka przysadki. Kiedyś duże dawki bromku amonowego i innych bromków były stosowane zapobiegawczo w epilepsji. Poczynając od Farmakopeii Polskiej V, dawkowanie bromku amonowego i innych bromków zostało znacznie obniżone.

Ammonium bromatum czyli Ammonium sedativum jest przepisywany (mimo swojej toksyczności) w preparatach farmaceutycznych sporządzanych jako leki recepturowe. Wykonuje się roztwory wodne 5 – 10 % do stosowania doustnego (solutiones), także mieszanki (mixturae) z innymi surowcami farm., np. Luminalum Natrium, Veronalum Natrium Tinct. Adonidis vernalis titrata, Tinct. Polemonii, Tinct. Crataegi, Passispasminum, Cardiamidum, Chloralum hydratum i in. Proszków zasadniczo z bromkiem amonowym nie wykonuje się. Ammonium bromatum wchodzi w skład słynnej niegdyś, dziś coraz rzadziej stosowanej  soli Erlenmajera – Sal Erlenmayeri, oraz soli Nerwina – Sal Nervinae; ujętej w Receptarium Polonicum (1947 r.), wg których wykonywane są użytkowe roztwory Solutio salis Erlenmayeri et Mixtura Nervina. Sól Erlenmayera jest składnikiem tzw. płynu BLW;  który zawiera także sól sodową kwasu fenyloetylobarbiturowego (luminal sodowy) oraz nalewkę z korzenia kozłka lekarskiego.

 Bromek amonowy,  wchodził w skład  Sirupus Thymi comp. (wg FP V supl.)  Jednak już w Farmakopei  Polskiej VI  znowelizowano monografię tego syropu i usunięto ten surowiec.

Karta charakterystyki: Amonii_bromidum.pdf


« powrót


Realizacja freshweb.pl Wszelkie prawa zastrzeżone. "Pharma-Cosmetic" K. M. Adamowicz s.j. Kraków 2011.