nazwa produktu:

polska       łacińska


szukaj w kategorii:


Strona główna

Aminofilina dwuwodna


Nazwa łacińska: Aminophyllinum dihydricum
Synonimy: Aminophyllinum, Euphyllinum, Theophyllinum aethylendiaminum, Theophyllinum cum aethylenodiamino, Aminofilina, Eufilina, Teofilinoetylenodiamina
Opakowanie: 10g, 25g
Numer pozwolenia: 13901
PKWiU: 21.20
Stawka Vat: 8%
Kod Ean: 10g - kod: 5909990841158
25g - kod: 5909990841165
 
Wymagania: FP
Opis: Biały lub żółtawy proszek albo granulki o słabym zapachu amoniaku
Zastosowanie:

Aminofilina, zwana także eufiliną stanowi połączenie dwóch cząsteczek teofiliny (czyli 1,3-dimetyloksantyny) i jednej cząsteczki etylenodiaminy. W preparacie zawartość teofiliny wynosi ok. 84-86 %).  Historia aminofiliny jest związana ściśle z teofiliną, którą w liściach herbaty w roku 1888 wykrywa Kossel. Natomiast aminofilinę pierwszy raz otrzymano w 1907 roku, jednak do leczenia astmy zaczęto jej używać powszechnie dopiero od roku 1937.

Aminofilina jest mieszaniną alkaloidu purynowego z grupy metyloksantyn, ze związkiem, z którym tworzy połączenie rozpuszczalne w wodzie, co ułatwiło przygotowywanie postaci leku płynnych, zwłaszcza płynów do wstrzykiwań (injectabilia) 

Etylenodiamina, jak dotychczas wykazano, nie posiada znaczącego działania farmakologicznego, jednak w połączeniu z teofiliną wzmacnia jej właściwości spazmolityczne. Działanie aminofiliny jest w istocie działaniem teofiliny.

Podstawowym działaniem aminofiliny jest jej efekt rozkurczający, szczególnie mięśni gładkich oskrzeli, zwłaszcza w stanach skurczowych – co jest wykorzystywane w leczeniu dychawicy oskrzelowej. Ponadto związek posiada zdolność rozkurczania dróg moczowych i żółciowych. Rozkurcz naczyń krwionośnych przy stosowaniu doustnym, a także parenteralnym powoduje umiarkowany spadek ciśnienia. Aminofilina powoduje także pobudzenie nerwu błędnego, oraz (co jest charakterystyczne dla wszystkich metyloksantyn) wywiera krótkotrwałe działanie moczopędne, i pobudzające centralny układ nerwowy. Wg niektórych autorów pochodne teofiliny także zwiększają uwalnianie katecholamin z rdzenia nadnerczy i noradrenaliny z zakończeń noradrenergicznych.

Eufilina jest stosowana jako lek w dychawicy oskrzelowej (wypierana jest przez inne leki), chorobie wieńcowej, nadciśnieniu, wstrząsie w spastycznym skurczu oskrzeli, a także niekiedy w obrzękach pochodzenia sercowego, płucnego lub nerkowego.

Aminophyllinum w praktyce receptury aptecznej jako surowiec farmaceutyczny wykorzystywany jest przy wytwarzaniu prostych i złożonych postaci leku magistralnego.

Wchodzi w skład roztworów prostych do użytku wewnętrznego (Solutiones pro usu interno), także w postaci kropli (Guttae pro usu int.), częściej jednak jako składnik złożonych mieszanek płynnych (Mixturae). Wykonywane są także proszki dzielone proste i złożone (Pulveres simplices et mixti), oraz nieco rzadziej czopki doodbytnicze, stosowane głównie w praktyce pediatrycznej (Suppositoria anale pro infantibus.) Postaci parenteralnych leku w recepturze aptecznej praktycznie nie wykonuje się. Aminophyllinum jest często przepisywane w połączeniu z innymi surowcami farmaceutycznymi, np. z Phenobarbitalum, Ephedrinum hydrochloricum, Papaverinum muriaticum, Atropinum sulfuricum.

Karta charakterystyki: Aminophyllinum.pdf


« powrót


Realizacja freshweb.pl Wszelkie prawa zastrzeżone. "Pharma-Cosmetic" K. M. Adamowicz s.j. Kraków 2011.